تبليغاتX
خضرا’
خضرا’

حیات

 

 خوب امروز بازی تیم ملی فوتبال ایران و پرتغاله امیدوارم در این بازی اگر باختی هم صورت گرفت به خاطر اشتباهات تیم و مربی نباشه، به دلیل توانایی تیم پرتغال و اینکه یک سرو گردن از ما بالاتره باشه . اما هرفرد نظر شخصی راجب این بازی و نتیجه اون می تونه داشته باشه به نظر من اگر به جای علی دایی ، آرش برهانی یا رضا عنایتی و به جای میرزاپور، طالب لو در ترکیب تیم قرار بگیرند شاید شانسمان برای پیروزی و یا مساوی کمی بالاتر بره .فکر کنم اگر خوب بازی کنیم 2بر1 می تونیم با پیروزی زمین رو ترک کنیم.

باید به خدا توکل کرد.

نوشته شده در شنبه بیست و هفتم خرداد 1385ساعت 11:10 توسط بماند| |
 

متاسفانه باخت 3 بر1تیم ملی فوتبال ایران به خاطراشتباهات هم فردی و هم گروهی بسیار بچه گانه ای بود که از سوی تیم سر زد. اولین اشتباه بزرگ این بود که برانکو ایوانکویچ باید در دقیقه 70 و قبل از اینکه گل 2 رو دریافت کنیم علی دایی و نصرتی رو از بازی بیرون می کشید و 2 بازیکن تازه نفس وارد زمین بازی می کرد، دومین اشتباه از کعبی بود که نباید در اون موقعیت به میرزاپور پاس می داد،اونم دروازه بانی که بارها در این گونه موقعیت های حساس اشتباه کرده و منجر به باز شدن دروازه خودمون شده و بعد از اشتباه دروازه بان هم دفاع ما رحمان رضایی که در کل بسیار خوب عمل کرده بود با یک حرکت نسنجیده باعث شد تا مکزیکی ها به راحتی گل دوم را به ما بزنند، و بعد از دریافت گل دوم شیرازه تیم از هم پاشید و در نهایت گل 3 رو هم دریافت کردیم .دقیقا از دقیقه 60 به بعد علی دایی در زمین بازی قدم می زد ...آخه مربی اینقدر خنگ ، گیج...

امید است در 2 بازی دیگر این گونه نباشیم. وبلاگ مرجان رو هم بخونید.

 

نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم خرداد 1385ساعت 12:20 توسط بماند| |
 

فرا رسیدن ایام سوگواری دخت بزرگوار نبی اکرم (ص)، بزرگ بانوی اسلام حضرت فاطمه زهرا(س) بر همه شما دوست داران اهل بیت تسلیت باد.

 

خواب دیدم خواب اینکه مرده ام           خواب دیدم خسته و افسرده ام

روی من خروارها از خاک بود            وای قبر من چه وحشتناک بود

تا میان گور رفتم دل گرفت                 قبر کن سنگ لحد را گل گرفت

بالش زیر سرم از سنگ بود               غرق وحشت سوت و کور و تنگ بود

ناله می کردم ولی کن بی جواب           تشنه بودن تشنه یک جرعه آب

خسته بودم هیچ کس یارم نشد              زان میان یک تن خریدارم نشد

هر که آمد پیش حرفی راند و رفت        سوره حمدی برایم خواند و رفت

نه شفیقی نه رفقی نه کسی                  ترس بود و حشت و دلواپسی

آمدند از راه نزدم دو ملک                  تیره شد در پیش چشمانم فلک

یک ملک گفتا بگو نام تو چیست؟         آن یکی فریاد زد رب تو کیست؟

ای گنه کار سیه دل، بسته پر                نام اربابان خود یک یک ببر

در میان عمر خود کن جستجو              کارهای نیک و زشتت را بگو

گفتنم عمر خودت کردی تباه                نامه اعمال تو گشته سیاه

ما که ماموران حق داوریم                  اینک تو را سوی جهنم می بریم

دیگر آنجا عذرخواهی دیر بود             دست و پایم بسته در زنجیر بود

ناامید از هرکجا و دلفکار                   می کشیدندم به خفت سوی نار

ناگهان الطاف حق آغاز شد                 از جنان درهای رحمت باز شد

مردی آمد از تبار آسمان                    نور پیشانیش فوق کهکشان

چشمهایش زندگانی می سرود              درد را از قلب آدم مزدود

گیسوانش شط پر جوش و خروش        در رکابش قدسیان حلقه به گوش

صورتش خورشید بود و غرق نور       جام چشمانش پر از شرب طهور

لب که سرچشمه آب حیات                 بین دستش کائنات و ممکنات

خاک پایش تربت عرش برین             طره ای از گیسویش حبل المتین

بر سرش دستار سبزی بسته بود          در دلم مهرش عجب بنشسته بود

در قدوم آن نگار مهر جبین                از جلال حضرت عشق آفرین

دو ملک سر را به زیر انداختند           بال خود را فرش راهش ساختند

غرق حیرت داشتند این زمزمه            آمده است اینجا حسین فاطمه

صاحب روز قیامت آمده                    گوئیا بهر شفاعت آمده

سوی من آمد مرا شرمنده کرد              مهربانانه به رویم خنده کرد

گفت آزادش کنید این بنده را               خانه آبادش کنید این بنده را

این که اینجا این چنین تنها شده            کام او با تربت من وا شده

مادرش او را به عشقم زاده است          گریه کرده بعد شیرش داده است

این که می بینید درشوراست وشین       ذکر لالائیش بوده یا حسین

دیگران غرق خوشی و هلهله             دیدم او را غرق شور و هروله

با ادب در مجلس ما می نشست           او به عشق من سر خود را شکست

سینه چاک آل زهرا بوده است            چای ریز مجلس ما بوده است

خویش را در سوز عشقم آب کرد        عکس من را بر دل خود قاب کرد

اسم من راز و نیازش بوده است          خاک من مهر نمازش بوده است

پرچم من را به دوشش می کشید          پابرهنه در عزایم می دوید

اقتدا بر خواهرم زینب نمود               گاه می شد صورتش بهرم کبود

بارها لعن امیه کرده است                 خویش را نذر رقیه کرده است

تا که دنیا بوده از من دم زده              او غذای روضه ام را هم زده

این که در پیش شما گردیده بد            جسم و جانش بوی روضه می دهد

حرمت من را به دنیا پاس داشت         ارتباطی تنگ با عباس داشت

نذر عباسم به تن کرده کفن                روز تاسوعا شده سقای من

گریه کرده چون برای اکبرم              با خود او را نزد زهرا می برم

هرچه باشد او برایم بنده است            او بسوزد، صاحبش شرمنده است

در مرامم نیست او تنها شود              باعث خوشحالی اعدا شود

در قیامت عطر و بویش می دهم         پیش مردم آبرویش می دهم

باز بالاتر به روز سرنوشت              می شود همسایه من در بهشت

 

                                                                      التماس دعا

 

 

نوشته شده در پنجشنبه هجدهم خرداد 1385ساعت 9:51 توسط بماند| |